Kúpull – Leið – Bögglaberi I-II
Dome – En Route – By Bike I-II

2025-6 / 06.12. - 08.02.
Frásögnin er dregin í hlé / A Venus Spilling in Kling & Bang, Reykjavík, Iceland.

Efnin leita hvert í annað eins og seglar. Sumir hlutir geyma fleiri hluti inni í sér og bök eru stundum bólstruð. Þessu má safna saman í bunka, skorða ofan á bögglabera og binda um allt saman með belti. Arkirnar eru breiddar hver ofan á aðra yfir ávalan flöt. Þær líkja eftir fjallgöngu: ull-lopi-dúnn-vindhelt-vatnshelt. Lög sem liggja þétt saman og hylja það sem hreyfist. 

Blöðin eru æt og í lófastærð en minna mig á stór diskaloftnet. Þau hafa upplýsingar í miðjunni; tákn, línur og form. Ég sit í farþegasætinu þegar ég kem auga á loftnetin við vegkantinn. Þau hverfa áður en mér tekst að lesa á miðjurnar. Ég ímynda mér hvernig upplýsingarnar hyrfu ef brúnir diskanna snertu jörðina og hringlaga baksíðurnar kæmu í ljós. Hvolfþök. Flekarnir eru beinhvítir, þungir og sléttir. Líkaminn fylgir þeim; hermir eftir. Liggur á grúfu með enni við gólf. Hleypir herberginu í gegnum sig og breytist í kúpul.

Allt er geymt inni í skelinni eða í hægra eyranu. Þau eru gerð úr því sama. Fingurnir falla fullkomlega á milli rifbeinanna og hryggurinn tekur lítinn sveig áður en hann rís upp á milli herðablaðanna. Bakið er bólstrað og holrýmið er kringlótt. Vinstri öxlin á sér andhverfu. Hún er úr gifsi.

Materials attract like magnets. Some objects keep other objects safe and certain backs are padded. This may be gathered into piles, secured on the back of a bike and bound tightly with a belt. The sheets are draped on top of each other across a curved surface. They imitate a mountain hike: thermal-wool-windproof-waterproof. Layers leaning against one other, shielding something. It moves.

The petals are edible and the size of my palm, yet they remind me of big satellite dishes. They contain information in the center; symbols, lines, shapes. I sit in the passenger seat when I spot the antennas at the side of the road. They vanish before I get a chance to read their centers. I imagine how the information would disappear if the dishes’ edges touched the ground, and their circular backs became visible. Domes. The slabs are white as bone, heavy and smooth. The body follows suit. Lies face-down, forehead meets the floor. Lets the room pass through its mass and turns into a globe. 

Everything is stored inside the shell or in the right ear. They are made of the same things. Fingers fit perfectly between ribs and the spine slightly curves before reaching up between the shoulder blades. The back is padded and the void is round. The left shoulder has an inverse. It’s made of plaster.